1903 წლის 25 ივნისს მარი კიურიმ დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია რადიოაქტიური ნივთიერებების შესახებ პარიზის სორბონის უნივერსიტეტში, რითაც გახდა პირველი ქალი საფრანგეთში, რომელმაც მიიღო დოქტორის ხარისხი. მოგვიანებით, იმავე წელს, მას მიენიჭა ნობელის პრემია. ის იყო პირველი ქალი, რომელმაც მიიღო ნობელის პრემია. ის ასევე იყო ერთადერთი ადამიანია, რომელმაც მიიღო ორი ნობელის პრემია ორ სხვადასხვა სამეცნიერო სფეროში.
კიურიმ 1911 წელს მიიღო ნობელის პრემია ქიმიაში პოლონიუმის და რადიუმის ელემენტების აღმოჩენისთვის.
მისი დამსხურებით შეიმნა პირველი მობილური, მოძრავი რენტგენის აპარატი. ამ აპარატით მეცნიერი ქალი, თავის ქალიშვილთან ერთად ირენთან, ეხმარებოდა პირველ მსოფლიო ომში დაჭრილ ჯარისკაცებს.
მისმა ცდებმა 1896 წელს უდიდესი სამსახური გაუწია ფრანგ ფიზიკოსს, ანრი ბერკელს- ურანის ქიმიური ელემენტების კვლევასა და „ბერკელის სხივების“ აღმოჩენაში.
სანამ საფრანგეთის მოქალაქე, მარი კიური, რომელიც ორივე გვარს იყენებდა, არასოდეს დაუკარგავს პოლონური იდენტობა. მან ქალიშვილებს ასწავლა პოლონური ენა და წაიყვანა ისინი პოლონეთში. კიურიმ პირველ ქიმიურ ელემენტს, რომელიც აღმოაჩინა, პოლონიუმი დაარქვა, მშობლიური ქვეყნის საპატივცემულოდ.
კიურის გარდაცვალების შემდეგ მისი ნივთები: ავეჯი, ტანსაცმელი, ლაბორატორიული ჩანაწერები, წიგნები, დღიურები გადაიტანეს პარიზის ეროვნულ ბიბლიოთეკაში, ეს ნივთები რადიოაქტიური ნივთიერებებით არის დაბინძურებული და ამიტომ ისინი დალუქული და დაცულია. ეს ნივთები დღემდე მიიჩნევა საფრანგეთის ეროვნულ მემკვიდრეობად.
