მეცნიერებმა პირველად შეძლეს ზუსტად დაედგინათ, სად გადის ჩვენი გალაქტიკის -ირმის ნახტომის ვარსკვლავთწარმოქმნის ნამდვილი ზღვარი. აღმოჩნდა, რომ ის ადგილი, სადაც ახალი ვარსკვლავები ჯერ კიდევ იბადებიან, ბევრად უფრო ახლოს მდებარეობს გალაქტიკის ცენტრთან, ვიდრე ადრე ვარაუდობდნენ.
ეს ნიშნავს, რომ ჩვენი გალაქტიკა „ცოცხალი“ და აქტიური იმ რეგიონშია, რომელიც შედარებით უფრო შეზღუდულია. მის გარეთა ნაწილებში კი ვარსკვლავების დაბადება თითქმის წყდება. ახალი აღმოჩენა მეცნიერებს ეხმარება უკეთ გაიგონ, როგორ ვითარდება გალაქტიკები დროთა განმავლობაში და რა პირობებია საჭირო ახალი ვარსკვლავების შესაქმნელად.
კვლევის მიხედვით, ვარსკვლავების უმეტესობა გალაქტიკის ცენტრიდან დაახლოებით 35,000–40,000 სინათლის წლის მანძილზე წარმოიქმნება. ამ ზონის მიღმა ვარსკვლავები თითქმის აღარ იბადებიან. ისინი უბრალოდ ნელ-ნელა გადაადგილდებიან გარეთ.
მეცნიერებმა გამოიყენეს მეთოდი, რომელსაც შეიძლება ვუწოდოთ „ვარსკვლავთა ასაკის რუკირება“. მათ გააანალიზეს ათასობით ვარსკვლავის ასაკი და აღმოაჩინეს საინტერესო ნიმუში:
გალაქტიკის ცენტრიდან რაც უფრო შორს მივდივართ, ვარსკვლავები თავიდან უფრო და უფრო ახალგაზრდები გვხვდება -ანუ ამ რეგიონებში ახალი ვარსკვლავები აქტიურად იბადება. თუმცა, ერთ კონკრეტულ მანძილზე ეს სურათი იცვლება: ამ ზონის შემდეგ კვლავ უფრო ძველი ვარსკვლავები ჭარბობს, რაც მიუთითებს, რომ იქ ვარსკვლავთწარმოქმნა თითქმის შეწყვეტილია.
⭐ რატომ არის ვარსკვლავები ამ ზღვარს მიღმა?
მთავარი მიზეზი არის პროცესი, რომელსაც „რადიალური მიგრაცია“ ეწოდება — ვარსკვლავები დროთა განმავლობაში გადაადგილდებიან გალაქტიკის შიგნით, თითქოს „ტალღებზე სრიალებენ.
ამიტომ გალაქტიკის კიდეებში მყოფი ვარსკვლავები: ადგილობრივად არ წარმოქმნილან, არამედ შიდა რეგიონებიდან „გადასახლდნენ“ მილიარდობით წლის განმავლობაში.
ეს კვლევა პასუხობს ერთ მნიშვნელოვან კითხვას:
👉 სად მთავრდება ჩვენი გალაქტიკის „ვარსკვლავური სამშობიარო“
ამასთან ერთად, იგი აჩვენებს, რომ გალაქტიკა იზრდება შიგნიდან გარეთ — პროცესი, რომელსაც მეცნიერები „inside-out growth“-ს(შიგნიდან გარეთ ზრდა) უწოდებენ.
წყარო: https://www.sciencedaily.com/releases/2026/04/260428045553.htm?utm_source=chatgpt.com