როდესაც გარემოს დაბინძურებაზე ვფიქრობთ, თვალწინ ქარხნების კვამლი ან პლასტმასით სავსე ოკეანეები გვიდგება, თუმცა უდიდესი საფრთხე პირდაპირ ჩვენს ხელში, სმარტფონებში იმალება.
საუბარია ციფრულ ეკოლოგიაზე. ყოველი ახალი ძიება გუგლში, ინსტაგრამის სქროლვა, გაგზავნილი იმეილი თუ „ლაიქი“ რეალურად მატერიალურია. იმისთვის, რომ თქვენმა ეკრანმა წამში ჩატვირთოს ინფორმაცია, დედამიწის სხვადასხვა წერტილში გიგანტური მონაცემთა ცენტრები (Data Centers) მუშაობენ.
ეს არის საფეხბურთო სტადიონების ხელა შენობები, სადაც მილიონობით სერვერი 24 საათის განმავლობაში, უწყვეტად მუშაობს და ცხელდება. მათ გასაგრილებლად კი კოლოსალური რაოდენობის ელექტროენერგია და მილიარდობით ლიტრი წყალი იხარჯება.
წარმოიდგინეთ, გუგლში მხოლოდ ერთი მარტივი ძებნა ატმოსფეროში დაახლოებით 0.2 გრამი ნახშირორჟანგის ($CO_2$) გამოყოფას იწვევს. თუ ამას მსოფლიო მასშტაბზე გადავამრავლებთ, ციფრული ინდუსტრია იმაზე მეტ სათბურის აირებს გამოყოფს, ვიდრე მთელი გლობალური ავიაცია და თვითმფრინავების ფრენა ერთად აღებული.
დღეს კი ხელოვნური ინტელექტის (AI) ბუმი ამ ხარჯს კატასტროფულად, ათმაგად ზრდის. ნეიროქსელების მუშაობასა და მათ პასუხებს ჩვეულებრივ საძიებო სისტემებზე ბევრად მეტი ენერგია სჭირდება.
ინტერნეტზე უარის თქმა გამოსავალი არ არის, არამედ გააზრებული ციფრული მოხმარებაა: არასაჭირო, ძველი იმეილების წაშლა, უსარგებლო კაჩაღებისგან (Cloud) მეხსიერების გათავისუფლება და იმის გაცნობიერება, რომ ვირტუალურ სამყაროსაც აქვს თავისი ფასი, რომელსაც რეალური დედამიწა იხდის.
წყარო” https://www.weforum.org/stories/2021/11/global-co2-emissions-fossil-fuels-new-data-reveals/?gad_source=1&gad_campaignid=22228224717&gclid=CjwKCAjwrNrQBhBjEiwAoR4VO2dCI77UUUnjg7l3xEyQoWna9DbWptulD8_zggmexjS7qDKVHf21JBoCnBgQAvD_BwE